215 - گفتند آيا ما را به ريشخند مىگيرى ؟ گفت به خدا پناه مىبرم اگر از نادانان باشم .
216 - از داستان مريم و غير آن چنين استفاده مىگردد كه ظهور كرامات و خوارق عادت براى صالحانى كه از پيامبران نمىباشند ، ممكن است .
217 - در اين كتاب مريم را ياد كن آنگاه كه از خاندان خويش به مكانى رو به سوى بر آمدن آفتاب دورى گزيد . ميان خود و آنان پردهاى كشيد و ما روح خود را نزدش فرستاديم و چون انسانى تمام بر او نمايان شد .
218 - زن عمران گفت پروردگارا من نذر كردم آنچه در شكم دارم از كار اين جهانى آزاد و تنها در خدمت تو باشد . . . اى مريم پروردگارت را اطاعت و سجده كن و با نمازگزاران نماز بخوان .
219 - اگر شما را مصيبتى رسد براى كارهايى است كه مىكنيد .
220 - سعادت عبارت از آن است كه نفس انسان به درجهاى از كمال برسد كه در قوام وجوديش محتاج به مادّه نباشد و آن بدين معنى است كه در سلك عقول در آيد و تا ابد بر اين حالت باقى بماند جز آنكه پايهاش دون پايهء عقل فعال باشد . و همانا نفس انسان ، توسط اعمالى ارادى كه بعضى فكرى و بعضى بدنى است ، به كمال ياد شده دست مىيابد .
221 - و گاهى در بعضى از مردم اتفاق مىافتد كه قوهء متخيّله با غلبه و شدت تمام جورى به خلاقيت مىپردازد كه حواس بر آن چيره نمىگردد و قوهء مصوّره از آن سر باز نمىزند . و نفس نيز بقدرى قوى است كه توجه به حواس ، التفاتش را به قوهء عاقله و آنچه را كه از مبادى عاليه پذيرفته ، باطل نمىسازد . پس اين گروه را در بيدارى حالتى دست دهد كه ديگران را در خواب حاصل آيد .
222 - جناب سيّد ابن طاوس در اعمال شب نيمه شعبان ، كتاب عظيم الشأن اقبال مىفرمايد : و من الدعوات في هذه الليلة ما رويناه باسنادنا إلى جدّى أبي جعفر الطوسى رضى اللّه عنه قال روى ان كميل بن زياد النخعى رأى امير المؤمنين عليه السلام ساجدا يدعو بهذا الدعاء في ليلة النصف من شعبان .
و بعد از آن سيد فرمود : اقول و وجدت في رواية أخرى ما هذا لفظها : قال كميل بن زياد
رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور (فارسى) — صفحة 165
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص١٦٥