خالص نگردانيد بنده ايمان به خداى عزّ و جلّ را ( و يا اينكه فرمود : نيكو بجا نياورد بندهاى ياد خداوند را ) به مدت چهل روز مگر آنكه خداوند وى را نسبت به دنيا بىميل ساخت و درد و درمان آن را به او نماياند و بعد از آن حكمت را در دل او استوار كرد و زبانش را بدان گويا ساخت ( تا آخر حديث ) .
109 - كسى كه به مدت چهل روز اعمالش را براى خداوند تبارك و تعالى خالص گرداند چشمههاى حكمت از دل او بر زبانش نمايان مىشود .
110 - از امام صادق عليه السلام روايت است كه آن جناب فرمود : هنگامى كه آدمى عملى را انجام مىدهد بايد تا مدّت يك سال بر آن مداومت داشته باشد ، آنگاه در صورتى كه بخواهد مىتواند از آن عمل دست بكشد و به عمل ديگرى بپردازد و اين همه براى آن است كه شب قدر - كه آنچه مورد خواست خداوند است در آن شب مقدّر مىگردد - در سال مزبور قرار دارد ( و انسان مؤمن با مداومت يك سالهاش موفق به ادراك عمل شب قدر مىگردد ) .
111 - و از امام صادق عليه السلام روايت شده كه آن حضرت فرمود : محبوبترين عمل نزد خداوند عزّ و جلّ عملى است كه بنده بر آن مداومت داشته باشد هر چند كه آن عمل اندك و ناچيز باشد .
112 - و نيز از همان حضرت روايت است كه فرمود : مبادا عملى را بر خود واجب كنى و قبل از دوازده ماه آن را ترك گوئى .
113 - و نيز از همان حضرت روايت است كه فرمود : على بن الحسين صلوات اللّه عليهما هميشه مىفرمود : من مداومت بر عمل را دوست دارم هر چند كه آن عمل اندك و ناچيز باشد .
114 - از ابى جعفر الباقر عليه السلام روايت است كه آن جناب فرمود : هيچ چيزى نزد خداوند محبوبتر از عملى كه بر آن مداومت گردد نيست ، هر چند كه آن عمل اندك و ناچيز باشد .
115 - رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود : بدون ياد خداوند زياده سخن مگوئيد . زيرا
رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور (فارسى) — صفحة 144
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص١٤٤