كه سخن زياد - بدون ياد خدا - سختى دل را به دنبال دارد . همانا دورترين مردم از خداوند ( صاحب ) دل سخت است .
116 - . . . بوسيلهء ذكر خفى ( در نهان به ياد تو بودن ) وحشت را از دلم بزدا . . . پس دلها آرام نگيرند مگر به ياد تو . . . و از هر لذّتى كه بدون ياد تو حاصل شود و هر آسايشى كه بدون انس با تو دست دهد و هر نشاطى كه بدون نزديكى با تو تأمين گردد آمرزش مىطلبم .
117 - هفت آسمان و زمين و هر چه در آنهاست تسبيحش مىكنند و هيچ موجودى نيست جز آنكه او را به پاكى مىستايد ولى شما تسبيحشان را نمىفهميد .
118 - از آن كسان مباشيد كه خدا را فراموش كردند و خدا نيز چنان كرد كه خود را فراموش كنند ايشان نافرمانند .
119 - ( خداوندا ) سياهيم ( مرتبهء طبيعت كه بدن است ) و خيالم ( مرتبهء مثال ) و سفيديم ( مرتبهء عقل ) در برابر تو سجده مىكند و قلبم به تو اذعان دارد .
120 - بارالها ظاهرم را به فرمانبردارى از اوامرت و باطنم را به دوست داشتن ذات پاكت و دلم را به شناختنت و روحم را به ديدنت و سرّم را به اتصال بىواسطهء به حضرتت منوّر گردان اى خداوند بزرگى و كرامت .
121 - هر آينه آدمى حريص و ناشكيبا آفريده شده ، چون شرى به دو رسد بىقرارى كند و چون مالى به دستش افتد بخل مىورزد ، مگر نماز گزارندگان آنان كه به نماز مداومت مىورزند .
122 - و چون نماز را به پايان برديد خدا را ايستاده و يا نشسته و يا به پهلو خوابيده ياد كنيد .
123 - ابو حمزه ثمالى از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه آن جناب فرمود : مؤمن تا در ياد خداست همواره در نماز است ، خواه ايستاده باشد يا نشسته و يا خفته . زيرا كه خداوند ( در وصف خردمندان ) مىفرمايد : آنانى كه در حالت ايستاده و نشسته و خفته ، خدا را ياد مىكنند .
124 - همانا عامّهء اهل اللّه به توحيد ( كه خود به نحوى موهم كثرت است ) معتقدند . و توحيد
رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور (فارسى) — صفحة 145
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص١٤٥