تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هفده رساله ( عربى وفارسى ) ( به ضميمه چهار رساله از ديگران ) — صفحة 436

مساهمون:

ص٤٣٦
به قصد زينت اگر بپوشند جايز است امّا بايد كه به شوهر خود « 1 » ننمايد . و عمره عبارت است از نيّت احرام و احرام كه اين قصد بود و دو جامهء احرام پوشيدن مردان را و تلبيه گفتن كه لبّيك اللّهمّ لبّيك تا آخر ، و طواف خانهء كعبه كردن هفت بار و دو ركعت نماز در مقام ابراهيم - عليه السّلام - گزاردن و هفت بار سعى ميان صفا و مروه كردن و تقصير نمودن . و حجّ تمتّع عبارت است از حجّى كه عمره‌اش بر افعال حجّ مقدّم باشد چنان كه ذكر كرديم در اين رساله ، و تمتّعش جهت آن مىگويند كه بعد از تقصير عمره چيزها بر او حلال مىشود و از چيزها تمتّع و نفع مىتواند گرفت . و معنى اضافه به اسلام آن است كه اين عمره يا حجّ به اصل شرع اسلام واجب شده به تكليف شارع ؛ نه به تكليف مكلّف بر خود به مثل نذر يا اجاره و غير آنها . و معنى واجب آن است كه كننده‌اش مثاب است و تاركش عاصى و مستحقّ عقاب . و معنى قربة إلى اللّه يا هرچه قائم مقام آن باشد آن است كه اين فعل را خالصا مخلصا از براى فرمان‌بردارى و محض خواهش پروردگار مستحق طاعت مىكنم . و بر اين قياس معنى اجزاء نيّت را تمامى دانسته در وقت نيّت قصد آنها كند چنانچه فقهاء - رحمهم اللّه - بيان كرده‌اند . و اللّه اعلم بالصواب
هامش
( 1 ) - وجه تخصيص به شوهر ظاهر نيست و ظاهرا كه حرمت اظهار آن به اجانب به طريق اولى لازم آيد امّا حرمت اظهار آن به محارم اگرچه از اين وجه لازم نمىآيد بلى ( ولى ظ ) عموم بعضى از اخبار مقتضى آن است و عمل به آن احوط است . ع