و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام است قبل از وجود باقى ائمّه و بعد از وجود ايشان باقى ائمّه نيز داخلند چنان كه معلوم خواهد شد .
و ابن طلحه - كه از عظماى علماى شافعيه است - در كتاب مناقبى كه در شأن اهل بيت نوشته است ، بيان نموده كه اهل بيت پيغمبر اينانند عليهم السلام . « 1 » و صاحب كشّاف نيز كه يكى از بزرگان علماى مخالفين است در كشّاف گفته در تفسير آيهء « ذى القربى » كه :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ؛
« 2 » يعنى : بگو يا محمد ! من نمىطلبم از شما هيچ مزدى و عوضى در برابر آنكه شما را راه نمودم به حق ، مگر دوست داشتن خويشان من . « 3 »
و ديگر گفته :
و روي أنّها لمّا نزلت قيل : يا رسول اللّه ! من قرابتك هؤلاء الذين وجبت علينا مودّتهم ؟ قال : « عليّ و فاطمة و ابناهما » . « 4 »
يعنى : مروى است اينكه در وقتى كه اين آيه نازل شد ، گفتند : يا رسول اللّه ! كيستند آن خويشان تو كه واجب است بر ما دوستى ايشان ؟
فرمود حضرت رسالت كه : « على است و فاطمه و دو پسر ايشان » ( كه مراد امام حسن و امام حسين است ) .
و ديگر گفته كه :
هامش
( 1 ) - مطالب السئول ، ص 4 : « فالآل و أهل البيت سواء اتّحد معناهما أو اختلف ، فحقيقتهما ثابتة لهم عليهم السلام » .
( 2 ) - سورهء شورى ( 42 ) : 23 .
( 3 ) - الكشاف ، ج 4 ، ص 219 .
( 4 ) - الكشاف ، ج 4 ، ص 219 - 220 . در حاشيهء كشاف منابع متعددى براى اين حديث ذكر شده است .