ولى آيا كسى در دنيا بدين گونه باقى مانده است ؟ همه خواستار بقا بودند و همه مردند ، پس دنيا براى ايشان نيست ، و اين آرزوشان تحقق پيدا نخواهد كرد .
از حكمت خداوند متعال دور است كه ميلى را در وجود انسان بيافريند كه تحقق ناپذير باشد ، يا نيازى را اجابت نكند ؛ در آن هنگام كه چشم را آفريد ، در مقابل آن چيزهايى را نيز براى ديدن خلق كرد ، و چون گوش را آفريد به همان گونه چيزهايى را براى شنيده شدن پديد آورد ، و چنين است در ديگر حواس و غريزههاى آدمى ، و به همين گونه است كه چون چشمداشت به خلود و جاودانگى و خواستار شدن ملكى تمام ناشدنى را آفريد ، در پى آن حقيقتى مناسب آن را نيز خلق كرد ، آيا اين حقيقت كدام است ؟
آن بهشت فردوس است در جهان ديگر ، و اين سادهترين دليل وجدانى بر ضرورت بعث و رستخيز و قيامت و برخاستن مردگان از گورها است .
كلمات خدا
[ 109 ]
قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً
- بگو : اگر دريا براى نوشتن كلمات پروردگار من مركب شود دريا به پايان مىرسد و كلمات پروردگار من به پايان نمىرسد ، هر چند درياى ديگرى به مدد آن بياوريم . » / 498 اگر همهء درياها و اقيانوسهاى موجود بر روى زمين به مركب تبديل شود تا به وسيلهء آن آيات علم و قدرت و حكمت و نيز فضل و نعمت خدا نوشته شود ، درياها تمام مىشود در صورتى كه اندكى از آنچه نوشتنى بود نوشته شده است .
ملاحظه مىكنيم كه براى جستجوى دربارهء فضا تازهترين وسايل الكترونى را براى مشاهده و رصد كردن ستارگان پديد آورده و از اين راه كهكشانهايى را اكتشاف كردهاند ، و سپس بار ديگر به همين كار پرداخته و كهكشانهاى ديگرى را بازشناختهاند ، و چنين بوده است كه يكى از ايشان گفت : خدا پيوسته مىآفريند ، و هر چه دوربينهاى عظيمترى براى ديدار آسمان مىسازيم ، خدا در آن فاصله