فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكاذِبُونَ ( 86 ) وَ أَلْقَوْا إِلَى اللَّهِ يَوْمَئِذٍ السَّلَمَ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ ( 87 ) الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ زِدْناهُمْ عَذاباً فَوْقَ الْعَذابِ بِما كانُوا يُفْسِدُونَ ( 88 )
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ ( 89 )
/ 107
به آنها اجازه عذرخواهى داده نمىشود و عذرشان پذيرفته نخواهد بود
رهنمودهايى از آيات :
كسانى كه پشت مىگردانند و با وجود شناختن نعمت خدا منكر آن مىشوند - بنا بر آنچه در درس سابق دربارهء آنان گفته شد - چشم به راه روز عذاب بزرگند ، كه خداوند متعال گواهى را از هر گروه از مردمان برمىانگيزد تا در حق آنان گواهى دهد ، و چون گواهى داده شد عقاب و كيفر ملازم آنان مىشود بدون آن كه كوششى براى اصلاح ايشان همچون در دنيا صورت گيرد ، سپس در هنگام عذاب دادن تخفيفى به عنوان دلسوزى و مهربانى بهرهء ايشان شود ، و مهلتى براى دخول در عذاب به آنان نمىدهند ، و هيچ چاره و حيلهاى براى ايشان جز اين باقى نمىماند كه مسئوليت انحراف خويش را متوجه كسانى سازند كه از ايشان به جاى خدا