تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 331

مساهمون:

ص٣٣١
ج - براى كسانى كه نفقه آنان بر او واجب است نمىشود صرف نمود . 42 - س - كفاراتى كه در احرام عمرهء تمتع بر گردن انسان مىآيد در مكه معلوم است كه فقير مؤمن نيست ، آيا بايد صبر كند تا در محل ذبح كند و به فقير بدهد و اين تأخير عمدى مانع ندارد ؟ ج - تأخير عمدى خلاف احتياط است ، و در هر صورت ذبح در محل و دادن به فقرا كفايت مىكند . 43 - س - اگر شخصى در مكه يا مدينه پول سعودى پيدا كند كه نمىداند متعلق به ايرانى است يا غير ايرانى ، وظيفهء او چيست ؟ ج - با يأس از پيدا شدن صاحبش از طرف او به فقير صدقه بدهد على الاحوط . 44 - س - زنى به همراه شوهرش در روز يازدهم جهت رَمْى به طرف جمرات حركت مىكند كه بر اثر شدت گرمى هوا و كثرت جمعيت شوهر خود را گم مىكند ، حالت اضطراب و شوكه شدن به او دست مىدهد و به زمين مىافتد ؛ مأمورين او را به بيمارستان منتقل مىكنند بعد از چهار روز تفحص و جستجوى زياد در بيمارستان پيدا مىشود كه قادر به سخن گفتن نبوده و حتى قادر به انجام بقيهء اعمال حج نمىباشد و در فاصلهء اين مدت همراهان او شوهرش را تكليف مىكنند كه به نيابت از خانوادهء خودش بقيهء اعمال او را انجام دهد ؛ آنچه مسلم است اين بوده كه شوهر در حال ناراحتى و اضطراب و حواس‌پرتى بوده ولى از او كه سؤال مىشود اعمال نيابتى را انجام داديد يا نه ؟ جواب مىدهد : بلى ، انجام دادم . پس از مراجعت از حج ، شوهرش قسم جلاله ياد مىكند كه من حالم بجا نبوده و اعمال نيابتى را انجام ندادم و اظهار مىكند كه اجتماع ما با هم حرام است ،