مسألهء 21 - اگر ديگران مأيوس باشند از رفع عذر معذور ، لازم نيست از او اذن بگيرند اگر چه احوط است ، و اگر نتواند اذن بدهد اذن معتبر نخواهد بود .
مسألهء 22 - اگر بعد از گذشتن روزى كه واجب بوده در آن رَمْى كند شك كند كه به جا آورده يا نه ، اعتنا نكند .
مسألهء 23 - اگر بعد از انداختن شك كند كه كيفيت آن صحيح بوده يا نه ، اعتنا نكند .
مسألهء 24 - اگر در وقتى كه مشغول رَمْى جمرهء عقبه است شك كند كه اولى را يا دومى را يا هر دو را رَمْى كرده يا صحيح انجام داده يا نه ، اعتنا نكند .
مسألهء 25 - اگر در عدد ، شك كند كه آيا هفت بوده يا كمتر ، قبل از آنكه داخل شود در رَمْى جمرهء بعدى ، بايد آنچه محتمل است كه كسر شده ، بياورد تا يقين كند هفت عدد شده هر چند منصرف از عمل شده باشد و مشغول كارهاى ديگر باشد بنا بر احتياط واجب .
مسألهء 26 - اگر بعد از گذشتن روزى كه بايد رَمْى كند يقين پيدا كند كه يكى از سه جمره را رَمْى نكرده ، ظاهراً جايز است اكتفا به قضاى رَمْى جمرهء عقبه كند ، و احتياط آن است كه هر سه را قضا كند .
مسألهء 27 - اگر بعد از آنكه داخل در جمرهء بعدى شد شك كند در عدد قبلى ، پس اگر بداند چهار سنگ از قبلى را انداخته و شك كند كه بقيه را يا بعض از آنها را انداخته يا نه ، به احتياط واجب بقيه را اتيان كند ، اگر چه بعد از اتيان جمرهء بعدى ، و اگر در كمتر از چهار ، شك داشته باشد تا مقدار چهار اعتنا نكند و سه سنگ ديگر را بزند .
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 311
مساهمون: السيد الخميني
ص٣١١