به وجه صحيح نينداخته باشد اگر چه در سالهاى قبل .
مسألهء 4 - شرط است كه مباح باشد ، پس با سنگ غصبى يا آنچه كه ديگرى براى خودش حيازت كرده كافى نيست .
مسألهء 5 - وقت انداختن سنگ از طلوع آفتاب روز عيد است تا غروب آن ، و اگر فراموش كرد تا روز سيزدهم مىتواند به جا آورد ، و اگر تا آن وقت متذكر نشد احتياطاً در سال ديگر خودش يا نايبش بيندازد .
مسألهء 6 - واجب است در انداختن سنگها چند امر :
اول : نيت ، با قصد خالص بدون ريا و نمايش دادن عمل به غير كه موجب بطلان مىشود ؛
دوم : آنكه آنها را بيندازد ، پس اگر برود نزديك و با دست بگذارد به جمره ، كافى نيست ؛
سوم : آنكه به انداختن ، به جمره برسد ؛ پس اگر سنگ را انداخت و سنگ ديگران به آن خورد و به واسطهء آن يا كمك آن به جمره رسيد ، كافى نيست ، لكن اگر سنگ به جايى بخورد و كمانه كند و به جمره برسد ، كافى است ظاهراً ؛
چهارم : عدد سنگريزهها بايد هفت باشد ؛
پنجم : بايد بتدريج يكى يكى عقبِ هم بيندازد و در اين صورت اگر با هم به جمره بخورد مانع ندارد ؛ ولى اگر همه را يا چند عدد را با هم بيندازد كافى نيست اگر چه با هم به جمره نرسد و دنبال هم برسد .
مسألهء 1 - اگر شك كند كه سنگ را ديگرى استعمال كرده يا نه ، جايز است به آن بيندازد .
مسألهء 2 - اگر سنگى را كه در حرم است احتمال بدهد از خارج
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 254
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٥٤