چنانچه گذشت ، لكن تمام آن ركن نيست كه حج به ترك آن باطل شود ، پس اگر مقدار كمى توقف كند و برود يا طرف عصر بيايد و توقف كند ، حج او صحيح است ، اگر چه توقف نكردن از روى عمد و علم باشد .
مسألهء 7 - آنچه در وقوف ركن است مسماى وقوف است ؛ به اين معنى كه گفته شود قدرى در عرفات بوده ، هر چند خيلى كم باشد مثل يك دقيقه يا دو دقيقه ، پس اگر هيچ به عرفات نرود ، ركن را ترك كرده .
مسألهء 8 - اگر از روى عمد و علم ، وقوف ركنى را ترك كند ؛ يعنى در هيچ جزء از بعد از ظهر تا مغرب در عرفات نباشد ، حجش باطل است ، و كفايت نمىكند براى او وقوف در شب عيد كه وقوف اضطرارى است .
مسألهء 9 - اگر كسى عمداً پيش از غروب شرعى از عرفات كوچ كند و از حدود عرفات بيرون رود و پس از آن نادم شود و برگردد و تا غروب توقف كند ، چيزى بر او نيست بنا بر اقوى ، لكن احتياط در كفاره است به يك شتر ، و همچنين اگر بدون آنكه پشيمان شود از كار خود ، براى حاجتى برگردد ، لكن بعد از رسيدن با قصد قربت توقف كند ، چيزى بر او نيست .
مسألهء 10 - اگر در فرض سابق مراجعت نكرد ، كفارهء آن يك شتر است كه بايد در راه خدا قربانى كند هرجا بخواهد ، و احتياط مستحب آن است كه در مكه قربانى كند ، و اگر متمكن از قربانى نباشد ، هجده روز روزه بگيرد ، و احتياط مستحب آن است كه پشت سر هم روزه بگيرد .
مسألهء 11 - اگر سهواً كوچ كرد و بيرون رفت ، پس اگر يادش آمد ، بايد مراجعت كند ، و اگر مراجعت نكرد گناهكار است ، لكن كفاره ندارد بنا بر اقوى گرچه احوط است ، و اگر يادش نيامد چيزى بر او نيست .
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 236
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٣٦