فصل دوم : وقوف به عرفات
و در آن چند مسأله است :
مسألهء 1 - واجب است وقوف به عرفات - كه محلى است معروف و محدود است به حدود معروفه - به قصد قربت و خالص مثل ساير عبادات .
مسألهء 2 - مراد از وقوف ، بودن در آن مكان است چه سواره و چه پياده يا نشسته يا خوابيده يا در حال راه رفتن ، به هر حال كه باشد كافى است .
مسألهء 3 - اگر در تمام وقت بيهوش باشد يا خواب ، وقوف او باطل است .
مسألهء 4 - به احتياط واجب لازم است در عرفات باشد از بعد از زوال روز نهم تا غروب شرعى كه وقت نماز مغرب است ، پس جايز نيست تأخير بيندازد و در وقت عصر بيايد و توقف كند .
مسألهء 5 - تأخير انداختن از اول ظهر اگر كم باشد مثلًا به مقدار نماز ظهر و عصر كه جمع بين آنها كند ، معلوم نيست حرام باشد ، ولى احتياط آن است كه تأخير نيندازد .
مسألهء 6 - بودن در مجموع بعد از ظهر تا مغرب گرچه واجب است