است احتياط واجب آن است كه طواف را تمام كند و اعاده كند .
مسألهء 15 - در تمام صورتهايى كه در شك گفته شد كه بنا بر طهارت بگذارد يا طوافش صحيح است ، بهتر آن است كه تجديد وضو كند و رجائاً غسل به جا آورد ، چون ممكن است كه بعد معلوم شود وضو يا غسل نداشته و اشكال پيدا مىشود .
مسألهء 16 - اگر در اثناى طواف شك كند كه غسل كرده است از جنابت يا حيض يا نفاس يا نه ، بايد فوراً از مسجد الحرام بيرون برود ، پس اگر شوط چهارم را تمام كرده بود و شك كرده ، بعد از غسل برگردد و تتمه را به جا آورد ، و الّا بعد از غسل اعاده كند طواف را ، و احتياط آن است كه در صورت اول نيز اعاده كند .
مسألهء 17 - اگر آب و چيزى كه به آن جايز است تيمم كند ، موجود نباشد ، حكم آن حكم غير متمكن از طواف است ، پس با مأيوس بودن از پيدا شدن يكى از آن دو ، بايد نايب بگيرد ، و احتياط وجوبى آن است كه اگر جنب و حائض و نفساء نيست خودش نيز طواف كند ، و چون مستحاضه بدون به جا آوردن غسلهايى كه بر او لازم است مىتواند وارد مسجد الحرام شود و طواف كند ، بنا بر اين به احتياطى كه در غير جنب و حائض و نفساء شد بايد عمل كند ، گرچه دخول مسجد الحرام نيز براى او خلاف احتياط استحبابى است .
سوم : طهارت بدن و لباس است از نجاست .
و در آن چند مسأله است :
مسألهء 1 - احتياط واجب آن است كه از نجاساتى كه در نماز عفو شده مثل خونِ كمتر از درهم و جامهاى كه با آن نتوان نماز خواند ، مثل عرقچين
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 136
مساهمون: السيد الخميني
ص١٣٦