تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 96

مساهمون:

ص٩٦
أنعمت عليه ، وأن تكون الدّنيا عندك سجناً حتّى يجعل اللَّه لك جنّة ( 5 * * ) ، فهذه أربعون حديثاً من استقام عليها وحفظها عنِّي من « 1 » امّتي دخل الجنّة برحمة اللَّه وكان من أفضل النّاس وأحبّهم إلى اللَّه عزّ وجلّ بعد النّبيِّين والوصيِّين « 2 » ، وحشره اللَّه يوم القيامة مع النّبيِّين والصِّدِّيقين والشّهداء والصّالحين وحسن أولئك رفيقاً . « 3 »
هامش
( 1 ) - [ كنز الدّقائق : « عن » ] ( 2 ) - [ في البحار والعوالم : « الصِّدِّيقين » ] ( 3 ) - حسين بن علي عليهما السلام فرمود : رسول خدا ، أمير المؤمنين علي بن ابىطالب را وصيت فرمود واز جملهء وصيت‌هايش اين بود كه به أو فرمود : « يا علي ! كسى كه از أمت من چهل حديث نگهدارى كند ودر اين كار رضاى خداوندى وپاداش عالم آخرت را خواسته باشد ، خداوند به روز قيامت اورا با پيغمبران وصديقان وشهيدان وبندگان شايسته محشور فرمايد واينان رفيقان خوبى هستند . » علي عليه السلام عرض كرد : « يا رسول اللَّه ! مرا خبر بده كه اين حديث‌ها چه باشند ؟ » فرمود : « اين كه به خداى يگانهء بىانباز ايمان بياورى وأو را بپرستى وجز أو را نپرستى ونماز را با وضوى كامل در وقت‌هاى خودش بخوانى وتأخيرش مياندازى كه بدون جهت نماز را تأخير انداختن ، باعث خشم خداى عز وجل است . زكات را بپردازى وماه رمضان را روزه بگيرى واگر ثروتى دارى وتوانايى رفتن به مكة را دارى ، حج خانهء خدا را انجام دهى وپدر ومادر خود را ناراضى نكنى ومال يتيم را از راه ستم نخورى وربا نخورى ومى ننوشى ونه هيچ از نوشابه‌هايى كه مستى آورد . وزنا نكنى ولواط نكنى ودر راه سخن‌چينى قدم بر ندارى وبه خدا سوگند دروغ ياد نكنى ودزدى نكنى وگواهى دروغين به هيچ كس از خويش وبيگانه ندهى وحق را هر كس كه براي تو آورد ، بپذيرى ؛ آورنده كوچك باشد يا بزرگ . وبه هيچ ستمگرى گرچه دوست نزديكت باشد ، اعتماد نكنى وهوا پرست نباشى وزن پاكدامن را متهم نسازى وريا نورزى كه كم‌ترين ريا شرك به خداى عز وجل است . وبه منظور عيب‌جويى به شخص كوتاه نگويى : اى كوتاه ، وبه شخص بلندقامت نگويى : اى دراز . وهيچ يك از خلق خدا را مسخره نكنى ودر گرفتارى ومصيبت شكيبا باشى وبه نعمت‌هايى كه خداوند به تو عطا فرموده ، سپاسگزار باشى وبه واسطهء گناهى كه آلوده شده اى از عذاب خدا أيمن نباشى واز رحمت خداوند مأيوس نباشى واز گناهت به سوى خداى عز وجل توبه كنى ، كه هر كس از گناهانش توبه‌كار گردد ، مانند كسى است كه گناهى نكرده است . وبا اين كه از خداوند آمرزش مىطلبى ، اصرار بر گناه نورزى كه مانند كسى خواهى بود كه به خدا وآيات خدا وپيغمبران خدا مسخره بكند . وبدانى كه آن‌چه كه بر سرت آيد ، خطا پذير نبوده وآنچه به تو نرسيد رسيدنى نبوده است واز پى كارى كه رضاى مخلوق در آن باشد ولى خشم خداى را برانگيزد ، نروى ودنيا را بر آخرت مقدم ندارى كه دنيا گذران است وآخرت پاينده . واز آنچه مىتوانى نسبت به برادرت بخل نورزى وباطنت مثل ظاهرت