تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 476

مساهمون:

ص٤٧٦
قال : فكان عليّ رضي الله عنه يفتقده ، ويقول لمن في منزله : أرسلتم إلى أسيركم طعاماً ؟ قال : وجعل الطّبيب يختلف إلى عليّ ، واشتدّت العلّة به جدّاً ، فأحسّ من نفسه بالموت ، وعلم أنّه لاينتعش من مصرعه ، فدعا بابنيه الحسن والحسين ، وأقعدهما بين يديه ، ودعا أيضاً من حضر من ولده وأهل بيته ، وأقبل عليهم بوجهه . فقال : يا بنيّ ! إنِّي موصيّكم بتقوى اللَّه وطاعته ، وأن لا تبغوا هذه الدّنيا ، وإن بغتكم ، [ ولا تأسفا ] على شيءٍ زُوي عنكم ، وقولوا الحقّ ولو على أنفسكم ، وارحموا اليتيم وأطعموا المسكين ، وأشبعوا الجائع ، واكنفوا الضّائع ، وكونوا للظّالم خصماً ، وللمظلوم أعواناً ، ولا تأخذكم في اللَّه لومة لائم .
هامش
مسلمانى بميريد وهمگى به ريسمان خدا چنگ زنيد وپراكنده مشويد كه شنيدم أبو القاسم ( ص ) مىگفت : اصلاح ميان كسان از نماز وروزه بهتر است . خويشاوندانتان را بنگريد ورعايتشان كنيد تا حساب رستاخيزتان آسان شود . خدا را ، خدا را در مورد يتيمان منظور داريد . گرسنه شان مداريد وپيش شما به رنج در نباشند ، خدا را ، خدا را در مورد همسايگان منظور داريد كه سفارش شدگان پيمبرتان هستند . پيوسته سفارششان مىكرد ، چندان كه پنداشتيم براي همسايه ارث مقرر خواهد شد . خدا را ، خدا را ، در مورد قرآن منظور داريد وديگران در كار عمل بدان از شما پيشى نگيرند . خدا را ، خدا را در مورد نماز منظور داريد كه ستون دين شماست . خدا را ، خدا را در مورد خانهء خدايتان منظور داريد وتا زنده‌ايد آن را رها مكنيد كه اگر متروك ماند ، چيزى جاى آن را نگيرد . خدا را ، خدا را در مورد جهاد در راه خدا با مال ها وجان هاتان منظور داريد . خدا را ، خدا را در مورد زكات منظور داريد كه خشم پروردگار را خاموش مىكند . خدا را ، خدا را در مورد ذميان پيمبرتان منظور داريد كه پيمبر خدا سفارش آن‌ها را كرده [ است ] . خدا را ، خدا را در مورد مستمندان وبينوايان منظور داريد ودر روزى هاى خويش شركتشان دهيد . خدا را ، خدا را دربارهء مملوكان خويش منظور داريد . نماز ، نماز ، در كار خدا از ملامت ملامت‌گر هراس مكنيد تا خدا شر كساني را كه قصد شما مىكنند وبه شما ستم مىكنند ، كفايت كند . با مردم سخن نيك گوييد ؛ چنان كه خدايتان دستور داده ، امر به معروف ونهى از منكر را ترك مكنيد تا اشرارتان كارها را به دست نگيرند كه دعا كنيد وأجابت نبينيد . دوستى كنيد وبخشندگى ! از اختلاف وجدايى وپراكندگى بپرهيزيد . در كار نيكى وپرهيزكارى همدلى كنيد ودر كار گناه ودشمنى همدلى مكنيد . از خدا بترسيد كه خدا سخت مجازات است ، خدا شما خاندان را حفظ كند وپيمبر را در شما باقي بدارد . شما را به خدا مىسپارم وسلام ورحمت خدا را بر شما مىخوانم . » آن‌گاه ديگر سخنى جز « لا له الّا اللَّه » نگفت . پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 6 / 2686 - 2688
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 476 | مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية