يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَيَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ
215 .
يعنى : ( آيا كسانى كه قرآن را نمى پذيرند ، جز تأويل آن چيزى را منتظرند روزى كه تأويلش مشهود مىشود ، كسانى كه قبلًا آن را فراموش كرده اند خواهند گفت : پيغمبران خداى ما ، به حق آمدند پس آيا براى ما نيز شفاعت كنندگانى هستند كه براى ما شفاعت كنند يا اينكه برگردانده شويم ( به دنيا ) و عملى غير از آن عمل كه انجام مى داديم ، انجام دهيم ؟ اينان نفسهاى خود را زيان كردند و افترايى كه مى بستند گم نمودند ) .
و مى فرمايد :
يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَ يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ 216
.
يعنى : ( در چنين روزى خدا پاداش واقعى ايشان را مىدهد و مى دانند كه خدا واقعيتى آشكار و بى پرده است و بس ) .
و مى فرمايد :
يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيهِ 217
.
يعنى : ( اى انسان تو با رنج به سوى خداى خود در كوشش مى باشى پس او را ملاقات خواهى كرد ) .
و مى فرمايد :
مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ 218
يعنى : ( هر كه ملاقات خدا را اميدوار باشد موقعى را كه خدا
هامش
( 215 ) سوره اعراف ، آيه 53 .
( 216 ) سوره نور ، آيه 25 .
( 217 ) سوره انشقاق ، آيه 6 .
( 218 ) سوره عنكبوت ، آيه 5 .