الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ 206
.
يعنى : ( تا آن دم كه به يكى از آنان مرگ مى رسد مى گويد خدايا ! مرا ( به دنيا ) برگردانيد شايد در تركه خود كار نيكى انجام دهم ، نه هرگز اين سخنى است كه او مى گويد ( به سخنش گوش داده نمى شود ) و در پيش شان برزخى است كه تا روز رستاخيز ادامه دارد ) .
روز قيامت - رستاخيز
در ميان كتب آسمانى ، قرآن كريم تنها كتابى است كه از روز ( رستاخيز ) به تفصيل سخن رانده و در عين اينكه تورات نامى از اين روز به ميان نياورده و انجيل جز اشاره مختصرى ننموده در قرآن كريم در صدها مورد با نامهاى گوناگون ، روز رستاخيز را ياد كرده و سرنوشتى را كه جهان و جهانيان در اين روز دارند ، گاهى به اجمال و گاهى به تفصيل بيان نموده است .
و بارها تذكر داده كه ايمان به روز جزا ( روز رستاخيز ) همتراز ايمان به خدا و يكى از اصول سه گانه اسلام است كه فاقد آن ( منكر معاد ) از آيين اسلام خارج و سرنوشتى جز هلاكت ابدى ندارد .
و حقيقت امر نيز همين است ؛ زيرا اگر از جانب خدا حسابى در كار و جزاء و پاداشى در پيش نباشد ، دعوت دينى كه مجموعه اى از فرمانهاى خدا و اوامر و نواهى اوست ، كمترين اثرى در بر نخواهد داشت و وجود و عدم دستگاه نبوت و تبليغ در اثر ، مساوى خواهد
هامش
( 206 ) سوره مؤ منون ، آيه 99 و 100 .