بديهى است يهود دشمنى با يك موجود آسمانى داشتند ، كه متصدى رسانيدن وحى الهى و از حضرت كليم و حضرت محمد صلى الله عليه و آله جدا بود ، نه با روان پاك كليم يا محمد صلى الله عليه و آله .
و همين قرآن كه در اين آيه نازل كردن قرآن را بر قلب پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به جبريل نسبت مىدهد در آيه ديگر به روح امين نسبت مىدهد
« نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ »
« 1 » قرآن را روح امين به قلب تو نازل كرده است .
و از اين توافق دو آيه معلوم مىشود كه مراد از روح امين همان جبريل مىباشد .
خداى متعال در جاى ديگر از كلام خود در وصف اين نازل كنندهء وحى مىفرمايد :
« إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ * ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ * مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ * وَ ما صاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ * وَ لَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ »
« 2 »
به درستى قرآن سخنى است : كه سفير محترم - جبريل - آورده رسول محترمى كه پيش صاحب عرش - خدا - داراى نيرو است و منزلت دارد و آن جا مطاع است - پيش ملائكه و امين است و يار شما - پيغمبر اكرم - ديوانه و جن زده نيست و سوگند مىخورم كه آورنده وحى را در حالى كه در افقى آشكار بود ديد .
آيات دلالت دارند كه جبريل از مقربان نزديك خدا و داراى نيروى عظيم و منزلت و فرمانروا و امين مىباشد .
و در جاى ديگر در وصف همين مقربين عرش كه ملائكه كرامند مىفرمايد :
« الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا »
« 3 »
هامش
( 1 ) . شعراء ، آيه 194
( 2 ) . تكوير ، آيات 19 - 23
( 3 ) . مؤمن ، آيه 7