« سوره فاتحة الكتاب » « 1 » « سوره امالكتاب و سبع مثانى » « سوره اخلاص » « 2 » « سوره نسبةالرب » و نظاير اينها .
اين روشها به شهادت آثار كه در دست است در صدر اسلام نيز داير بوده است و حتى در اخبار نبويه در زبان پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله تسميهء سور قرآن مانند سوره بقره و سوره آلعمران و سوره هود و سوره واقعه بسيار ديده مىشود و از اين روى مىتوان گفت بسيارى از اين نامها در عصر پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در اثر كثرت استعمال تعين پيدا كرده و هيچگونه جنبهء توقيف شرعى ندارند .
يو - خط و اعراب قرآن مجيد
قرآن مجيد در زمان پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و قرنهاى اول و دويم با خط كوفى استنساخ مىشد و ابهام خط كوفى ( چنان كه گذشت ) پيدايش سازمان حفظ و روايت و قرائت را ايجاد مىكرد در عينحال اشكال ابهام به طور كليت و عموم حل نمىشد و تنها حفاظ و روات بودند كه تلفظ صحيح قرآن را آشنا بودند و براى هر كسى كه مصحف را باز مىكرد و مىخواست تلاوت نمايد قرائت صحيح آسان نبود .
از اين روى در اواخر قرن اول هجرى ابوالاسود دئلى « 3 » از اصحاب على عليه السلام به راهنمايى آن حضرت دستور زبان عربى را كه نوشته بود به امر عبدالملك خليفه اموى نقطهگذارى حروف را بنا گذاشت و به اين ترتيب ابهام خط تا اندازهاى رفع شد .
هامش
( 1 ) . سوره حمد به مناسبت اينكه در اول قرآن گذاشته شده فاتحةالكتاب و به مناسبت هفت آيه بودنش سبع مثانىناميده مىشود
( 2 ) . سوره قل هواللَّه به مناسبت اين كه به توحيد خالص مشتمل است سوره اخلاص و به مناسبت اين كه خداى تعالى را توصيف مىكند « نسبة رب » ناميده مىشود چه نسبت به معناى وصف كردن است
( 3 ) . اتقان ، ج 2 ، ص 171