احمد نيشابورى و اشعار فرزندش حسن بن يعقوب در ستايش نهج البلاغه نوشته شده « 4 » 9 - نسخهء قرن پنجم كتابخانه سپهسالار در 330 برگ به شماره 3083 داراى حاشيهها و شرح بعضى جملهها در اوراق جدا و الصاقى . نسخهء كهن و نفيسى است و كنارههاى برگها پر از حواشى است و شايد حاشيههاى سيد فضل اللَّه راوندى باشد .
فهرست كتابخانه سپهسالار 2 ، 155 مجله معهد المخطوطات ، قاهره 3 ، 66 و در اين مجله آن را نسخه ارزندهاى خوانده و چنين نوشته : ( نسخة عتيقة مكتوبة فى المائة الخامسة نقلا عن نسخة ترجع الى عصر المؤلف ) يعنى : نسخهء كهنى است در قرن پنجم از روى نسخه زمان مؤلف نوشته شده .
10 - نسخه قرن 5 ، 6 به خط نسخ ظفر بن زيد حسنى زبارهاى بيهقى در كتابخانه آقاى علومى در يزد .
نشريه كتابخانه مركزى دانشگاه تهران 4 ، 450 .
11 - نسخه قرن 5 ، 6 به نسخ معرب در كتابخانه محمد امين خنجى بوده و در مجله معهد المخطوطات ، مصر 3 ، 59 اين نسخه ضمن نسخههاى نفيس كتابخانه خنجى نام برده شده و در باره آن چنين آمده است ( نسخهء عتيقة جدا مضبوطة جيدة نفيسة ) نسخهاى است جدا كهن ، درست ، خوب و ارزنده و گرانبها .
12 - نسخهء قرن 5 ، 6 اين نسخه را در كتابخانهء مجلس شوراى ملى در تهران ديدم به شماره 8059 به خط نسخ آميخته به خط كوفى يا به خطى بين
هامش
( 4 ) - و آن مرحوم در كتاب هيئة و اسلام ص 108 ترجمه فارسى نوشتهاند : ( و در نزد من يك نسخه خطى بسيار قديمى از نهج البلاغه موجود است كه به تاريخ 760 بر علامه بزرگوار يوسف اصفهانى خوانده شده . ) و من چنين اجازهاى بر آن نسخه نديدم نمىدانم آن مرحوم همين نسخه را در نظر داشتند يا نسخهء بسيار قديمى ديگرى از نهج البلاغه و باز ايشان در پاورقى همان جا مىنويسند : ( و من بعد از اين به نسخهاى ديگر از نهج البلاغه بر خوردم كه به سال 430 نوشته شده ) ولى متأسفانه هيچگونه نشانهاى از آن نداده است .