پاى او را از [ پوست ] جدا نكند چنان كه پوست دست و پاى يكپارچه باشد و سر يكپاره و آنچه در شكم است يكپاره كه از هم جدا نشده باشد و گوشت آن را پنجاه و هفت پاره كند و در ميان پوست نهد و هر يك پاره را به نيّت يكى از فقراء ومساكين بيرون آورد و به همان كَس دهد كه به نيّت او بيرون آورد [ ه ] تا شصت كَس تمام شود .
[ أيضاً : ] « آيات باران نَيسان « 1 » » :
هر يك از « فاتحه » و « آية الكرسى » و « اخلاص » و « مُعَوَّذَتَين » و « جَحد » « 2 » را هفتاد نوبت بر آب باران نَيسان بخواند و به روايتى « قدر » و تكبير و تهليل « 3 » و صلوات بر پيغمبر را [ صلّى اللَّه عليه و آله ] نيز همين قدر كه هفتاد مرتبه باشد ، و هفت روز متوالى صبح و شام قدرى از آن بياشامد شفا يابد از هر درد كه در بدن او باشد و هر خوى بدى كه در او باشد و اگر عُنَّه « 4 » باشد عنت او زايل شود و هر فرزند كه خواهد از ذَكر و انثى از او متولّد شود و درد سر و درد چشم را نافع باشد و بيخ دندانها را سخت كند و دهن را خوشبو كند و دفع كند سيلان لعاب را از دهن و بلغم را و تُخْمَه « 5 » را و بادها و فالج « 6 » [ و زكام و درد پشت و شكم و
هامش
( 1 ) - نَيسان - بفتح نون - : ماه دوم از فصل بهار .
( 2 ) - يعنى سورهء كافرون و مراد از « معوَّذتين » دو سورهء « ناس » و « فلق » مىباشد .
( 3 ) - يعنى گفتن « لا إله إلّا اللَّه » . و مراد از « قدر » تلاوت سورهء « إنّا أنزلنا » مىباشد .
( 4 ) - ناتوانى جنسى . و در الف و ب : « عنّين » .
( 5 ) - سوء هضم ، رودل .
( 6 ) - سكته ، لرزه ، رعشه .