باب دويم « در دفع و رفع خصوص تب لرز « 1 » »
[ « دفع تب » :
سيّد ابن طاووس « 2 » ( رحمه الله ) و ديگران از سلمان فارسى رضى الله عنه روايت كردهاند كه گفت : حضرت فاطمه عليها السلام رُطبى به من داد كه دانه نداشت ، فرموده كه اين از درختى است كه حقّ تعالى در بهشت براى من غَرْس كرده به سبب كلماتى كه پدر بزرگوارم مرا تعليم كرده است كه هر بامداد و پيسين آنها را مىخوانم .
سلمان گفت : مرا تعليم نما آن كلمات را ، اى سيّدهء من ، فرمود : كه اگر خواهى كه به تب مبتلا نشوى تا زنده باشى بر اين دعا مداومت نماى . سلمان رضى الله عنه گفت كه آن حضرت دعا را به من تعليم نمود و فرمود : من تعليم كردم زياده از هزار نَفْس از اهل مدينه و مكّه كه به تب مبتلا شده بودند و همه به توفيق خدا شفا يافتند از بركت اين دعا . و دعا اين است : ]
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، بِسْمِ اللَّهِ النُّورِ ، بِسْمِ اللَّهِ نُورِ النُّورِ ، بِسْمِ اللَّهِ نُور عَلى نُورٍ ، بِسْمِ اللَّهِ الَّذي هُوَ مُدَبِّرُ الامُورِ ، بِسْمِ اللَّهِ الَّذي [ خَلَقَ النُّورَ عَلَى النَّورِ « 3 » ]
هامش
( 1 ) - تب لرز : مخفّف تب لرزه . و آن تبى است كه در آن لرزش بدن با حركات غير ارادى حاصل شود . ( بحر الجواهر ، ترجمه از لغتنامهء دهخدا )
( 2 ) - بحار الأنوار ( 83 / 323 / 68 ) از مهج الدّعوات سيّد ابن طاووس رحمه الله .
( 3 ) - ب : « خلق النّور مِنَ النّور » .