بعد از خواندن اين دعا موازى يك دينار شرعى كه چهار دانك [ و ] نيم مثقال تصدّق كند به پنج نفر يا بيشتر از مستحقّانى كه عَلَوى نباشند مگر آنكه بيمار ، علوى باشد .
[ أيضاً : ] « دعاى گندم » :
بگيرد يك صاع گندم « 1 » كه يك مَنِ تبريز است و ده دِرم ، پس بيمار بر پشت بخوابد و گندم را بر سينهء خود پهن كند و اين دعا بخواند :
« اللَّهُمَ إنّي أَسْأَ لُكَ بِاسْمِكَ الَّذي إذا سَأَلَكَ بِهِ الْمُضْطَرُّ ما بِه مِنْ ضُرٍّ ، وَ مَكَّنْتَهُ في الأَرْضِ وَ جَعَلْتَهُ خَليفَتَكَ عَلى خَلْقِكَ أَنْ تُصَلِّي عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ و أَنْ تُعافِيَني مِنْ عِلَّتي » .
پس بنشيند و گندم را جمع كند و باز اين دعا را بخواند و گندم را قسمت كند به چهار قسم مساوى كه چهار مُدّ باشد و باز اين دعا را بخواند و گندم را تصدّق كند بر چهار مسكين [ بدهد ] بر هر يك مُدّى .
« دعاى تربت مباركه » :
بر خاك حضرت امام حسين عليه السلام بخواند وبيمار از آن بخورد كمتر از قد نخودى :
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم اللَّهُمَّ بِحَقِّ هذِهِ التُرْبَةِ الطَّاهرَةِ الْمُطَهَّرَةِ الْمُبارَكَةِ وَ بِحَقِّ الْمَلِكِ الَّذي هُوَ خازِنُها وَ الْمَلائِكَةِ الْمُوَكِّلينَ عَلَيْها وَ بِحقِّ وَصِيِّ الَّذي وارِثُهُ وَ بِحَقِّ
هامش
( 1 ) - پيمانهاى است مساوى هشت رَطل عراقى ، و در منتهى الإرب گويد : « رَطل ، يا مقدارپُرى دو دست مرد ميانه ، چون هر دو كف را پر كند » .