او را شرح كرده است ؛ با اين حال بعيد نيست كه همو رسالهء فارسى منطق خود را بتقليد كتاب شيخ الرّئيس بنام « دانشنامه » ناميده باشد [ 1 ] كه بعدها آن را با « دانشنامهء » ابن سينا خلط كرده « دانشنامهء علائى » و « رسالة العلائيّة » ناميدهاند [ 2 ] .
علاوه بر رسالهء منطق مورد گفتگو ، كتاب ديگرى بنام « دانشنامهء جهان » تأليف غياث الدين علىّ بن علىّ اميران [ 3 ] الحسينىّ الاصفهانى مؤلّف بسال 879 هجرى قمرى در حكمت طبيعى در دستست كه نسخهاى از آن در موزهء بريتانيا بشمارهء 829 / 16
Add
ضبط است [ 4 ] و دو نسخه هم در كتابخانهء ديوان هند ( لندن ) بشمارهء 2173 و 2174 موجود است [ 5 ] ، و دو نسخهء ديگر در كتابخانهء آستان قدس رضوى ( شمارهء 553 و 564 فهرست
هامش
( 1 ) آقاى دكتر مهدوى در نامهء مورخ 14 اكتبر 1952 از پاريس بنگارنده چنين نوشتهاند : « مطابقهء منطق بغلط موسوم به دانشنامه ، با بصائر حدس اين جانب را ( در انتساب بابن سهلان ) قويا تأييد كرده است . »
( 2 ) در عصر ابن سهلان امير علاء الدوله علىّ بن ظهير الدّين ابى منصور فرامرز بن علاء الدّوله ابى جعفر محمّد معروف بكاكوية بن دشمنزيار ( مقتول بسال 488 ) ميزيسته ( رك : چهار مقاله طبع ليدن ص 169 - 170 و ص 41 - 43 ) جد وى ابو جعفر كاكويه همانست كه « دانشنامهء علائيه » ابن سينا به دو اتحاف شده و بنا بر اين حدس ضعيفى ميرود كه « دانشنامهء » مورد بحث هم به همين علاء الدوله ( معاصر ابن سهلان ) اتحاف شده باشد كه ضمنا يادآور « دانشنامهء علائى » شيخ كه بنام جد امير على نوشته شده ، مىباشد .
( 3 ) در فهرست نسخ ديوان هند ج 2 ستون 186 : غياث الدين على بن اميران ( يا ابن على ميران ، يا ابن على اميران ) آمده .
( 4 ) فهرست ريو ج 2 ص 435 .
( 5 )H . Ethe , Catalogue of Persian Manuscripts in the Library of the India Office . vol . ll . Oxford 1937 , col. 186