الشهيد سيد محمد باقر صدر ( رحمهء الله عليه ) . شد كه مضمون آن اين است :
روشن است كه حضرت عالى از قديم علاقهء خاصّى به حضرت آيت الله العظمى آقاى خويى ( رحمهء الله عليه ) . داشته و داريد ، اما بعضى مسموعات وجود دارد كه ممكن است بعضىها در شك و ترديد نسبت به علاقهء شما به معظم له باشند . لذا تصميم گرفتيم كه شخصاً از حضرتعالى اين سؤال را كرده باشيم . لطفاً پاسخ آن را بدهيد .
والسلام
و پاسخ ايشان اين بود :
بسم الله الرّحمن الرّحيم
اولًا اينجانب از اين كه اين سؤال را مطرح كرديد سپاسگزارم . چون به من اين فرصت را داديد آن چه به او اعتقاد دارم بيان كنم و براى شما بازگو كنم و از جهتى متأثرم كه چرا بايد اين گونه مسائل شك و ترديدآور در جامعهء اسلامى ما مطرح شود . اينجانب علاقهء شديد و وافر به بزرگ ما و استاد ما ، سند و پشتوانهء علمى ما حضرت آيت الله العظمى خويى ( رحمهء الله عليه ) . دارم . استادى كه چشم به نور معنويت درس ايشان روشن و طعم حلاوت و شيرينى معرفت را از محضر ايشان چشيدم و مىشود گفت كه بهترين نعمتهاى الهى كه همان ايمان و علم است و اگر خداوند متعال اين نعمتها را براى من ارزانى داشته است ، اين از فضل و الطاف استادم مىباشد . . آنچه من دارم قطرهاى از درياى بىكران علم ايشان است و به حق مىشود كه ايشان پدر روحانى من است .
و اگر كسى بخواهد كه از اين حقيقت چشمپوشى كند ، يعنى حقيقت ايشان را در نظر نگيرد و آن را به من نسبت بدهد براى اين كه نظر معظم له را از من برگرداند ، يعنى نظر پدر نسبت به فرزندش و يا جايگاه فرزند نسبت به پدر سوء استفاده كند ، اينجانب فرصت را غنيمت شمرده و با وضوح هرچه تمامتر عرض مىكنم ، برخورد
غروب خورشيد فقاهت ( زندگينامه وآثار ومبارزات آقاى خوئى ) ( فارسى ) — صفحة 139
مساهمون: غلام رضا اسلامى
ص١٣٩