آيد در او صور معقولات به چيزى آيد كه وى عقلى » « 1 » باشد بفعل و صور معقولات « درو » « 2 » موجود باشد . و اين » « 3 » جوهريست كه « وى » « 4 » را عقل فعال خوانند و « وى » « 5 » در ذات خويش « عقلى است بفعل » « 6 » از همه « وجهى » « 7 » و در ذات « وى » « 8 » صور « معقولاتست بفعل و در نفس مردم صور معقولات از وى » « 9 » پديد آيد و هر چه معقول باشد به قوت « بدان » « 10 » معقول شود بفعل و بنور « وى » « 11 » كه بر عقل هيولانى تابد ، عقل هيولانى از قوت بفعل آيد و « مثل » « 12 » اين عقل فعّال با معقولات و با « قوت » « 13 » عقل نظرى « مثل » « 14 »
هامش
( 1 ) - ف : در حق معقولات بفعل باشد . پس نفس مردم چون از قوت بفعل آيد در حق صور معقولات به چيزى آيد كه وى عقلى - س آ : در حق صور معقولات بفعل باشد . پس نفس مردم چون از قوت بفعل آيد در حق معقولات به چيزى آيد كه وى عقل - ل م د ح : كه در حق معقولات به چيزى آيد كه وى عقل .
( 2 ) - م د : در آن .
( 3 ) - م د ف ح : آن .
( 4 ) - ح س آ : او را - نسخ ديگر : آن .
( 5 ) - ف م د ح : او .
( 6 ) - ح م د : عقل بفعل است و - آ س : عقل است بفعل - ف : عقلى بفعلست .
( 7 ) - س آ : وجه و .
( 8 ) - م د ف ح : او .
( 9 ) - ف : معقولات ازو .
( 10 ) - م د ف ح : به دو .
( 11 ) - م د ح ف : او - س آ : از وى .
( 12 ) - ف م د ل ح : مثال .
( 13 ) - م د ح : قوى .
( 14 ) - م د ل ف ح : مثال .