باب دوازدهم در بيان عقل نظرى و [ كيفيت ] « 1 » بيرون « آمدن او » « 2 » از قوت بفعل
درست كرديم كه نفس « انسان حادثست با بدن . و هر نفس انسانى را قوتى هست و آن عقل نظرى است و اين » « 3 » قوت در اوّل كار عقل « هيولائى » « 4 » است . و ( او ) « 5 » عقلى است به قوت نه بفعل ، اعنى كه « صورت » « 6 » معقولات در نفس « بقوتى است » « 7 » نه بفعل . پس هر آينه « حادث » « 8 » باشد به چيزى « تا اين صورت را از حدّ قوت بحدّ تفعل » « 9 » آرد . و « آن چيز همچنين اگر به قوت باشد » « 10 » بضرورت « او را » « 11 » حاجت باشد نيز « 12 » به چيزى ديگر كه « در او صور معقولات بفعل باشد . پس نفس مردم چون از قوت بفعل
هامش
( 1 ) - ح : ندارد .
( 2 ) - د ح : آوردن آن - س آ : آمدن .
( 1 ) - ح : ندارد .
( 2 ) - د ح : آوردن آن - س آ : آمدن .
( 3 ) - ح ف : انسانى را حدوث با بدنست و او را قوتيست كه آن را عقل نظرى خوانند و آن - م د : انسانى را حدوث با حدوث بدنست و آن را قوتيست كه آن را عقل نظرى خوانند و آن - آ س : انسانى حادثست با بدن و مر نفس انسانى را قوتى هست عقلى و نظرى و اين .
( 4 ) - نسخ ديگر : هيولانى ، ظاهرا اين درست است .
( 5 ) - ح ف افزوده - م د : آن .
( 6 ) - س آ ف : صور .
( 7 ) - س آ : به قوت باشد - م د ح ف : به قوت است - ظاهرا اين درست است .
( 8 ) - س آ : حاجت به چيزى بود - در نسخ ديگر : حاجت باشد به چيزى - ظاهرا همين طور بايد باشد .
( 9 ) - س آ م د ح : تا اين صورت را از قوت بفعل .
( 10 ) - نسخ ديگر : اگر آن چيز همچنين به قوت باشد .
( 11 ) - س آ : وى را نيز - ح م د ل : او را نيز .
( 12 ) - س آ ح : ندارد .