كور و كرند كه هدايت نمىيابند .
/ 42 داستان نوح و قوم او همين فرق ميان دو گروه مؤمن و كافر را آشكار مىكند : خداوند نوح را به سوى قوم خود فرستاد تا آنان را بيم دهد تا جز خدا را نپرستند ، زيرا در غير اين صورت عذاب سختى بر ايشان فرو خواهد آمد . بزرگان كافر كيش گفتند : تو بشرى مانند ما هستى و پيروان تو از طبقهء پست اجتماع ما هستند و تو به سبب « رسالت » بر ما برترى ندارى ، بلكه به گمان ما دروغ مىگويى . نوح بار ديگر آنان را بيم داد و گفت : هر گاه راستگو بوده باشم . . . من از سوى خدا حجّتى و رهنمودى دارم و به راه راست مىروم . وى رحمت خود را شامل حال من كرده است ، حال آن كه شما راه درست را نمىبينيد ! آيا امكان دارد كه من شما را به ايمان مجبور كنم در حالى كه شما آن را نخواسته باشيد ؟ ! در بخشهاى آينده قرآن فصلهايى ديگر از قصهء نوح را براى ما بيان خواهد كرد .
شرح آيات :
آيا دو گروه مؤمن و كافر برابرند ؟
[ 23 ] چون ايمان در دل جايگير و بر نفس چيره شود ، مؤمن احساس آرامش و خرسندى مىكند و از اين رو عملش جز براى خدا و كسب رضاى او نيست و پاداش او در نزد پروردگار بهشت جاودانى است .
«
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ
- كسانى كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند و در برابر پروردگارشان فروتن بودهاند » .
اخبات » آرامش و طمأنينه ، از « خبت » به معنى زمين مستوى وسيع است و گويا « اخبات » به معنى خضوع مستمرّ همراه با سكون باشد .
«
أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
- آنها اهل بهشتاند كه جاودان در آن مانند » .
[ 24 ] مؤمن فروتن در برابر خدا و كافر منكر دو الگوى متفاوتاند كه