وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتاعٌ
- زندگى دنيا در برابر زندگى آخرت جز اندك متاعى نيست » .
« متاع » همان كه كماليّات يعنى چيزهاى غير ضرور است كه مىتوان از آنها بىنياز شد يا ديگرى را جاى گزين آن كرد . آرى ، زندگى كشت زار آخرت است .
در اين جا عمل است بىآن كه محاسبه باشد / 338 و در آن جا محاسبه است بى آن كه عمل باشد .
هر كسى كه بداند نيازمند خداست بايد كه با او ارتباط داشته باشد .
گويند : پادشاهى به جنگى سخت دچار آمده بود : نذر كرد كه اگر پيروز شود ، مواجب لشكريان را افزونتر كند ، پس از پيروزى حساب كرد و ديد كه افزودهها مبلغ كلانى است و خواست كه نذر را بشكند و بر آن شد كه از نخستين كسى كه بر او وارد مىشود نظر خواهى كند . اعرابيى بر او وارد شد و در پاسخ پادشاه گفت : « اگر چنين مىانديشى كه به خدايت نيازمند نيستى ، به نذر خود وفا مكن و اگر خود را نيازمند مىدانى وفا كن » . پادشاه متوجّه شد كه در هر لحظه به خدا نياز دارد ، از اين رو نذرش را به جا آورد .
چگونه دل آرامش مىيابد ؟
[ 27 ]
وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ
- كافران مىگويند : چرا از جانب پروردگارش آيتى بر او نازل نمىشود » .
كافران مىگويند چرا به پيامبر آيهاى از سوى خدا فرو نمىآيد ؟ كسى كه مىخواهد ببيند ، پرتوى از نور او را بسنده است امّا آن كه نمىخواهد ، روشنايى خورشيد نيز كافى نيست .
قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنابَ
- بگو خداوند گمراه مىكند آن كه را بخواهد و هدايت كند آن كه را به سوى او انابه كند » .
چون آدمى خواهان هدايت باشد ، خداوند هدايتش مىكند و چون طالب گمراهى باشد اسباب گمراهى را براى او فراهم مىسازد ( اين معنى از « من » كه