اما اينكه اصحاب مصاحف را به ترتيبى كه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله گرفتهاند ، و در آن ترتيب ، مخالفت نكردهاند ، هيچ دليلى از روايات گذشته بر طبقش نيست . آنچه از دلالت روايات مسلم است اين است كه اصحاب آنچه از آيات كه بينه و شاهد بر آن قائم مىشد ، مىنوشتند . و اين معنا هيچ اشارهاى به كيفيت ترتيب آيات ندارد .
بله ، در روايت ابن عباس ، كه پيش از اين نقل كرديم ، از عثمان مطلبى نقل كرده كه اشارهاى به اين معنا دارد ، ولى در روايت مذكور آمده كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به بعضى از كتاب وحى مىفرمود چنين كنيد ، و اين غير آن است كه به همه صحابه فرموده باشد .
علاوه بر اينكه اين روايت معارض با روايات مربوط به جمع اول ، و روايات مربوط به نزول بسم اللّه و غير آن است .
اما اينكه گفتند : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رسمش اين بود كه آيات را با همين ترتيب بر اصحابش تلقين مىكرد ، گويا اشاره به حديث عثمان بن ابى العاص است ، كه در خصوص آيه
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ
نقل آن گذشت .
و از آنچه گذشت معلوم شد كه اين حديث خبر واحدى است ، آنهم در خصوص يك آيه ، و اين چه ربطى دارد به محل و موضع تمامى آيات .
و اما اينكه گفتند : قرآن به همين ترتيب در لوح محفوظ نوشته شده بود . . . ، منظور اشاره به روايت مستفيضهاى است كه از طرق عامه و خاصه وارد شده مبنى بر اينكه قرآن تماما از لوح محفوظ به آسمان دنيا نازل شده ، و از آنجا آيهآيه بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نازل گرديد . ولى اين مطلب در روايات نيامده كه