تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 830

مساهمون:

ص٨٣٠
الهى نيست و نبوده بلكه از باب « البلاء للولاء » بوده بدين معنا كه خداى تعالى هرقومى را كه بيشتر دوست بدارد بيشتر گرفتار بلاهايش مىكند ، همچنان‌كه امثال اين بلاها بر بندگان صالح خدا از انبيا و رسولان خدائى چون ابراهيم و اسماعيل و يعقوب و يوسف و زكريا و يحيى و غير ايشان گرفته تا خود شما مسلمانان نيز به نظائر آن مبتلا شده‌ايد ، جنگ احد و جنگ موته و ساير غزوات نمونه‌اى از آن گرفتاريها است ، چطور شد كه وقتى اين ناملايمات به ما متوجه مىشود آن را عذابهاى الهى مىخوانند و وقتى خود شما به آن مبتلا مىشويد عنوان نعمت و كرامت به آن مىدهيد . « 1 »

س 1512 - واقعا چرا وقتى ناملايمات به يهود و نصارا و غير مؤمنين متوجه شود آن را عذابهاى الهى مىخوانيم ولى وقتى اين ناملايمات براى مسلمان مؤمنى و ديگر بندگان خدا پيش آيد آن را نعمت و كرامت و ترفيع درجه مىخوانيم ؟

ج - در اين هيچ شكى و بحثى نيست كه ناملايمات جسمى و بلاها و مصائب دنيوى همانطور كه بر سر مؤمنين مىتازد بر سر كفار نيز مىتازد ، هم صالحان را مىگيرد و هم طالحان را اين خود سنت الهى است كه در بندگان گذشتهء او نيز جريان داشته ، الّا اينكه عنوان و اثر اين بلاها با اختلاف
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 5 ص 407 .