پارهاى از احكام تشريع شده ، و سپس پارهاى از معارف الهى مناسب با آن احكام است ، معارفى كه مايهء تذكر مؤمنين مىشود . « 1 »
( * * ) نهار ( و ليل )
س 1457 - چرا فعل در آيهء شريفهء « وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها » ،
« 2 » ماضى ولى در آيهء بعديش يعنى
« وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها »
« 3 » به صورت مضارع آمده است با اينكه ممكن بود به عكس بيآيد ؟
ج - پاسخ اين است كه : با اين تعبير خواست بر حال حاضر دلالت كند ، و اشاره كند به اينكه در ايّام نزول آيه كه آغاز ظهور دعوت اسلامى بوده ، تاريكى فجور زمين را پوشانده بود ، و بايد بين قسم و مطلبى كه برايش قسم مىخورند نوعى تناسب و ارتباط باشد ، و اگر فرموده بود : « و اللّيل إذا غشّاها » سخن از تاريكى رانده بود ، ولى به تاريكى جهل و فسق حال حاضر اشاره نشده بود .
جواب ديگرى « 4 » كه مىتوان داد اين است كه به منظور رعايت فواصل
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 15 ، ص 111 .
( 2 ) . سورهء شمس ، آيهء 3 .
( 3 ) . سورهء شمس ، آيهء 4 .
( 4 ) . [ بيان مترجم ] : و ليكن اين جواب به نظر تمام نمىرسد چون اگر فرموده بود « و اللّيل إذا غشّاها » نيز رعايت فواصل شده بود ، و بلكه بهتر رعايت شده بود ؛ چون آيه قبلى هم با فعل ماضى « جلّاها » ضم شده .