تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 517

مساهمون:

ص٥١٧
نموده ، به وعده‌اى جميل در دنيا و آخرت دلخوش مىسازد . « 1 »

( * * ) محبّت ( و حبّ )

س 1232 - منظور از « حبّ » چيست ؟

و چه آثارى دارد ؟ ج - حبّ در حقيقت تنها وسيله‌اى براى اينكه ميان هرطالبى با مطلوبش رابطه برقرار كند و هرمريدى را به مرادش برساند ، و حبّ اگر مريد را به مراد و طالب را به مطلوب و محب را به محبوب مىرساند ، براى اين است كه نقص محب را به وسيلهء محبوب بر طرف سازد تا آنچه را ندارد دارا شود ، و كمبودش تمام و كامل گردد . پس براى محبّ هيچ بشارتى بزرگ‌تر از اين نيست كه به او بفهماند محبوبش دوستش دارد ، اينجا است كه دو حب باهم تلاقى مىكنند و از دو سو غنج و دلّال ردوبدل مىشود . پس انسان اگر غذا را دوست دارد و به سوى آن كشيده مىشود و در صدد تهيه كردنش برمىآيد ، براى اين است كه به وسيلهء آن نقصى را كه ( همان گرسنگى باشد ) در خود احساس مىكند بر طرف نمايد ، و يا اگر عمل زناشويى را دوست مىدارد و در صدد رسيدن به آن برمىآيد بر اين است كه
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 19 ، ص 311 .