تباهى امور زندگى وى است - كارى است ناپسند [ غيرت و تعصب مذموم ] .
اسلام اصل تعصب را كه ريشه فطرى دارد ؛ مىپذيرد و اضافه بر آن را رد مىكند - مگر آنكه منظور نظر از آن خدا باشد - و از منبع ايمان به خدا سرچشمه گيرد آنگاه است كه به وى اجازه مىدهد به نام خدا و از براى وى ؛ براى مردان ، زنان و فرزندانش و براى هرچيز حقى تعصب به خرج دهد .
پس اسلام حكم فطرت را تأييد مىكند ولى آن را از آميختن به خواستهها و آرمانهاى باطل هوسناك بر حذر مىدارد و در همه جا رنگ صافى توحيد را به آن مىبخشد « 1 »
* * * * * *
هامش
( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 8 ، ص 276 .