براى خدا ، و مسألهء خدا و غير اين دو ساكت [ و خالى ] است . « 1 »
* انذار
س 262 - از طرفى يك دسته از آيات دلالت بر ثبوت عذاب بر گروهى از انسانها را دارد و متذكّر است كه انذار بر آنان بىتأثير است « 2 » و ليكن در آيات ديگر « 3 » همين افراد را قرآن كريم انذار مىكند ، آيا اين تناقض نيست ؟
ج - اين دو دسته آيات منافاتى باهم ندارند ؛ براى اينكه منظور از آيات مورد بحث در انذار اين است كه با ابلاغ انذار ، حجت بر آنها تمام شود ، و شقاوتشان به حد كمال برسد ، البته از طرف ديگر مؤمنين هم سعادتشان به حد كمال برسد .
همچنانكه در جايى از قرآن فرموده :
« لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ ،
هركه هلاك مىشود دانسته هلاك شود ، و هركه زنده مىگردد ، نيز با آگهى خود زنده شود . » « 4 » و نيز فرموده :
« وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً ،
ما پارهاى از قرآن را نازل كرديم كه براى مؤمنين شفا و رحمت است ، ولى ظالمان را جز خسارت و زيان نمىافزايد . » ( اسراء ، 82 ) « 5 »
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 3 ، ص 492 . [ با تصرف ]
( 2 ) . سورهء يس ، آيهء 10 .
( 3 ) . سورهء يس ، 14 و 16 و 17 و 19 .
( 4 ) . سورهء انفال ، آيهء 42 .
( 5 ) . الميزان ؛ ج 17 ، ص 105 [ با تصرف ]