كلمهء « أبد » عبارت است از مدت زمانى كه حدى معين ندارد ، و به همين جهت به هيچ قيدى مقيد نمىشود : « أبد توقف فلانى در اين شهر » ، و اما أمد ، مدتى است كه حد برمىدارد ، و ليكن در صورتى كه مطلق ذكر شود حدش براى ما مجهول است ، گاهى هم بهطور انحصار و مقيد مىآيد ، مثل اينكه بگويى : « أمد توقف زيد در اين شهر » يعنى زمان توقف او .
و فرق بين دو كلمهء « زمان » و « أمد » اين است كه أمد همواره به اعتبار هدف و غايت استعمال مىشود ، ولى زمان هم در مبدأ به كار مىرود و هم در غايت و نهايت ، و لذا بعضى گفتهاند دو كلمهء « أمد » و « مدى » معنايى نزديك به هم دارند . « 1 »
* امر به معروف ( و نهى از منكر )
س 235 - در مسأله امر به معروف و نهى از منكر با توجه به جملهء
« وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ »
در آيهء
« وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ »
« 2 » ، مسؤوليت متوجه بعض افراد جامعه است يا كل افراد جامعه ؟ و ضمنا وجوب عينى است يا كفايى ؟
ج - دعوت به خير و امر به معروف و نهى از منكر از امورى است كه اگر واجب باشد طبعا واجب كفايى خواهد بود . چون بعد از آنكه فرضا يكى از افراد اجتماع اين امور را انجام داد ، ديگر معنا ندارد كه بر ساير افراد اجتماع نيز واجب باشد كه همان كار را انجام دهند .
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 3 ، ص 245 .
( 2 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 104 .