تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ ،
اى اهل ايمان يهود و نصارا را به دوستى مگيريد » « 1 » در قرآن كريم آيات بسيارى است كه به اين روش اشاره مىكند .
و در ميان غيرمسلمانان كسانى كه معروف به طرفدارى از اينرويه شدهاند عبارتند از : بودا پيغمبر هندى ، ديگرى حضرت مسيح ، سومى اديب روسى يعنى تولتسوى ، و همچنين گاندى رهبر و پيشواى هند .
3 - قيام مسلحانه و جنگ ( جنگ و انقلاب و كشتار ) است ، كه اسلام اين را نيز پيشنهاد كرده و در مواردى دستورش را صادر فرموده است .
اسلام صرفا در مقابل معاندين و دشمنان ، اسلحه را به كار مىبرده ، آن هم براى اينكه شر آنها را دفع كند ، نه اينكه آنان را داخل در حوزهء اسلامى نمايد و خداوند مىفرمايد :
« وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ ،
با كفار قتال كنيد ، تا از فتنهء آنان جلوگيرى كرده باشيد » . « 2 »
اسلام هيچگاه بىجهت و از روى اختيار دست به جنگ نزده ، و اين دشمنان بودهاند كه آتش جنگ را برافروخته و درنتيجه بر اسلام تحميل كردهاند .
و در عين حال در اين راه جز از ابزارهاى شريف هم استفاده نمىكرد ، و لذا چه در جنگ و چه در صلح ، تخريب ، آتشسوزى ، استفاده از سم ، منع آب از دشمنان را حرام فرمود و كشتن زنان و اطفال و اسيران را نيز منع كرد و علاوه سفارش مىكند كه با آنها با مدارا و نيكى رفتار شود .
ولى مردمى كه خود را متمدن مىدانند و در روزگارى كه خود آن را « عصر نور » ش مىنامند به هرجنايتى در مقابل دشمنان خود دست مىزنند ، از قبيل
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 51 .
( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 193 ؛ سورهء انفال ، آيهء 39 .