ساخته ، نگه مىدارد و هركس كارها بر او دشوار شود بايد تنها به او پناه ببرد و كافى است كه او سرپرست و ياور باشد .
قُلْ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ * مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذابٌ مُقِيمٌ .
« على مكانتكم » : بر حالتى كه داريد . « مقيم » : هميشگى .
معناى آيه چنين است : هريك از ما بر همان حالتى كه داريم بايد باقى بمانيم و منتظر سرنوشت خود باشيم ، درحالىكه سرنوشت شما زيان و جهنم است و سرنوشت ما بركت و بهشت . نظير اين آيه ، در جلد سوم ، آيهء 135 از سوره انعام و جلد چهارم ، آيهء 93 از سورهء هود ، بيان شد .
إِنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ .
اين كتاب را كه بر تو نازل كرديم به مردم برسان ، درحالىكه با آيات آن ، مژده و بيم مىدهى و براى هيچكس بهانهاى باقى مگذار تا بدان بهانهجويى كند .
فَمَنِ اهْتَدى فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ .
هرانسانى در برابر كردارش مسئول است و آفريدگارش از وى بازپرسى خواهد كرد و تو پس از آنكه او را اندرز دادى و پيام خدا را رسانيدى هيچگونه مسئوليّتى در قبال او ندارى . نظير اين آيه در جلد سوم ، آيهء 104 از سورهء انعام و جلد چهارم ، آيهء 107 از سورهء يونس جلد چهارم ، بيان شد .
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها .
مادّىها مىگويند : انسان عبارت است از همين بدن و چيزى در وراى آن وجود ندارد . به بخش : « ماديون و زندگى پس از مرگ » و نيز بخش « با مادّيون » از همين جلد رجوع كنيد . امّا مؤمنان مىگويند : انسان از روح و بدن تشكيل يافته است و روح به فرمان خداوند بدن را به حركت درمىآورد و آن را اداره مىكند و مرگ همان قطع رابطهء روح و بدن است و روح پس از اين قطع رابطه به سوى آفريدگارش مىشتابد : « اى روح آرامشيافته ، به سوى پروردگارت بازگرد » . « 1 » بنابراين ، معناى سخن خداوند : « خدا جانها را به هنگام مردنشان مىگيرد » . آن است كه خدا روح را در هنگام مردن بدنها به سوى خودش مىبرد .
هامش
( 1 ) . فجر ( 89 ) آيهء 28 - 27 .