اين دو آيه ، اين سخن خداوند است :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ
چه ، جملهء :
« يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ؛
چادر خود را بر خود فروپوشند » فراگير است كه پوشش تمام اعضاى بدن و از آن جمله سر و صورت را دربر مىگيرد و اين فراگيرى را سخن خداوند تأييد مىكند : « اين مناسبتر است ، تا شناخته شوند و مورد آزار واقع نگردند » . زنان مسلمان در صدر اسلام ، براساس رسم دورهء جاهليّت ، برهنه از خانههايشان بيرون مىآمدند . بنابراين ، خداوند در اين آيه از پيامبرش خواست به آنان امر كند كه با پوشش و حجاب بيرون آيند و امر دلالت بر وجوب مىكند ، پس حجاب واجب است . البتّه ، از اين عموم ، صورت و دو كف دست خارج شده است ؛ زيرا خداوند مىفرمايد : « زينتهايشان را آشكار نكنند ، مگر آنچه پيداست » .
ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ .
حجاب به پاكدامنى و نگهدارى [ از فساد ] نزديكتر است ؛ زيرا حجاب ميان زن باحجاب و زن گناهكاران و افراد مشكوك فاصله مىاندازد .
بنابراين ، « فلا يؤذين » يعنى : به وسيلهء خيرهسرىها و نگاههاى گناهآلود مورد آزار قرار نمىگيرند .
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ؛
خدا گذشته را مىآمرزد و كسى را كه توبه و زارى كند مورد رحمت قرار مىدهد .
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فِيها إِلَّا قَلِيلًا .
منافقان كسانى هستند كه كفر را پنهان و ايمان را آشكار مىسازند . مرجفون گروهى بودند كه تبليغات دروغين را عليه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و صحابه پخش مىكردند و مؤمنان سستايمان را كه خداوند از آنان با عنوان :
« وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ »
تعبير مىكند ، به شك مىانداختند . آيه ، منافقان و دروغبافان را به كشتن و تبعيد هشدار مىدهد و نيز كسانى را كه به آنان گوش فرامىدهند و از گمراهى و تبهكارى خوددارى نمىكنند .