وَ اذْكُرْنَ ما يُتْلى فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آياتِ اللَّهِ وَ الْحِكْمَةِ إِنَّ اللَّهَ كانَ لَطِيفاً خَبِيراً .
مراد از حكمت در اينجا ، سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است ؛ زيرا به كتاب خدا و آيات آن نزديك است و معناى آيه چنين مىباشد : اى زنان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ! نعمتهايى را كه خداوند به شما داده ، سپاسگزاريد ؛ زيرا شما را در خانههايى قرار داده است كه در آنها صداى تلاوت كتاب خدا و سنّت پيامبر را كه روشنىبخش انديشهها و بهار دلهاست ، مىشنويد .
پرسش : سياق آيات نشان مىدهد كه مراد از آيهء تطهير زنان پيامبر صلّى اللّه عليه و آلهاند . بنابراين ، چگونه عدّهاى از مفسران و محدّثانى كه از آنان روايت نقل كردهايد ، آنها را از مصاديق اين آيه ندانستهاند ؟
پاسخ : اولا : صاحب تفسير المنار از استادش ، شيخ محمّد عبده ، جلد دوم ، ص 451 ، چاپ دوم ، نقل كرده است : « روش قرآن چنين است كه انسان را از يك حالت به حالتى ديگر منتقل مىكند و آنگاه يكى پس از ديگرى به مباحث موردنظر بازمىگردد » . امام جعفر صادق عليه السّلام مىفرمايد : آيه قرآن ، آغازش دربارهء چيزى و فرجامش دربارهء چيزى ديگر است . بنابراين ، درست نيست كه بر سياق آيات قرآن حكيم ، به عنوان يك قاعدهء فراگير تكيه كنيم .
ثانيا : بر فرض اينكه - از باب جدال - بپذيريم كه تكيه بر دلالت سياق آيات درست است ، ليكن جمله :
لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ
. . .
وَ يُطَهِّرَكُمْ
با ضمير مذكّر ، نه مؤنّث ، نصّ آشكارى است بر اينكه آيه شامل زنان پيامبر نمىشود و ترديدى نيست كه دلالت نصّ مقدّم است بر دلالت سياق ؛ چرا كه نصّ نيرومندتر و آشكارتر از سياق است .
ثالثا : مفسران و محدّثانى كه ما از آنان ياد كرديم در بيرون كردن زنان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از آيه ، بر حديث صحيح از پيامبر بزرگ صلّى اللّه عليه و آله تكيه كردهاند و مسلمانان در اين مسئله وحدت نظر دارند كه سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كتاب خدا را تفسير و بيان مىكند .