الجزء الرابع عشر
آيات كتاب
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
[ سوره الحجر ( 15 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِينٍ ( 1 ) رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ ( 2 ) ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( 3 ) وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ إِلاَّ وَ لَها كِتابٌ مَعْلُومٌ ( 4 )
ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ ( 5 )
[ ترجمه ]
الف ، لام ، را ، اين است آيات كتاب و قرآن روشنگر . ( 1 )
بسا كه كافران آرزو كنند كه اى كاش مسلمان مىبودند ! ( 2 )
واگذارشان تا بخورند و بهرهور شوند و آرزو به خود مشغولشان دارد ، زودا كه خواهند دانست . ( 3 )
هيچ قريهاى را هلاك نكرديم مگر آنكه زمانى معلوم داشت . ( 4 )
هيچ امّتى از اجل خويش نه پيش مىافتد و نه پس مىماند . ( 5 )
اعراب
« ربّ » حرف جر و اين حرف ، تنها نكره را جر مىدهد و هرگاه بر سر « ما » داخل شود ، آن را از عمل بازمىدارد ، مگر در موارد كمى و چون از عمل بازداشته شد ، بر سر اسمهاى معرفه و فعل داخل مىشود ، چنانكه در آيه چنين شده است .
ابو حيان اندلسى مىگويد : « بهرغم اينكه « ربّ » در سخنان عرب فراوان مىآيد ، در قرآن ، جز در همين موضع نيامده است » .
« لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ »
. « لو » براى تمنّى ( آرزو )