زمين خدا ايجاد فساد ، و با ستمكاران و استعمارگران بر ضدّ مردم بىسلاح و مستضعف كه در واقع عيال خدا هستند ، همراهى كند .
إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يُسَبِّحُونَهُ وَ لَهُ يَسْجُدُونَ .
مفسران گفتهاند : مقصود خدا از اين تسبيحكنندگان و سجدهكنندگان فرشتگان است و براى اثبات اين نظريه ، به جملهء
« عِنْدَ رَبِّكَ »
استدلال كردهاند ؛ زيرا آنانكه در نزد پروردگار هستند ، همان فرشتگانند . اين نظريه مردود است ؛ به اين دليل كه ممكن است مراد هر كسى باشد كه در پيشگاه خدا آبرومند و داراى منزلت است ، خواه فرشته باشد و خواه انسان .
فقها اختلاف نظر دارند بر اينكه آيا در هنگام تلاوت آيهاى كه كلمهء « يسجدون » داشته باشد ، نظير آيهء مورد بحث ، سجده كردن واجب است يا نه ؟ طبرسى در مجمع البيان نقل كرده است كه از ديدگاه ابو حنيفه سجده واجب ، و از ديدگاه شافعى و اماميه مستحب مؤكد است .
بر اين نظر مىتوان ايراد گرفت كه از ديدگاه شيعهء اماميه ، سجده كردن در هنگام خواندن آيات سجده در چهار سوره ، هم بر خواننده واجب است و هم بر شنونده . اين چهار سوره عبارتند از : ألم تنزيل ، حم فصلت ، النّجم و العلق .