عطف بر آن مىباشد .
« أَوْلِياءَ »
مفعول
« تَتَّبِعُوا »
.
« مِنْ دُونِهِ »
متعلق به محذوف و حال است از
« أَوْلِياءَ »
.
« قَلِيلًا »
صفت است براى مفعول مطلق محذوف ، يعنى : « تذكّرا قليلا » .
« ما تَذَكَّرُونَ » ،
« ما »
حرف زايد كه بر معناى قلّت تأكيد مىكند و
« تَذَكَّرُونَ »
به معناى « تتذكرون » است و يكى از دو تاء به سبب تخفيف حذف شده است .
تفسير
المص ،
به همين ترتيب نوشته و به نامهاى حروف خود تلفظ مىشود : الف ، لام ، ميم ، صاد . در اوّل سورهء بقره در اينباره سخن گفته شد .
كِتابٌ أُنْزِلَ إِلَيْكَ فَلا يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِهِ وَ ذِكْرى لِلْمُؤْمِنِينَ .
خطاب به حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و مراد از كتاب ، قرآن است و نيز مراد از مؤمنان كسانى هستند كه از قرآن سود مىبرند ، خواه قرآن سبب ايمان آوردن آنان باشد و خواه سبب ثبات و دوام ايمان آنها . معناى آيه اين است : خداوند قرآن را به پيامبر نازل كرد تا با آن ، ملحدان و مشركان و پيروان اديان باطل را بيم دهد و نيز كسانى كه فطرت سالم دارند از آن سود ببرند و اين وظيفهاى دشوار است كه پيامبر براى انجام دادن آن از سوى كافرانى كه مىخواهد با قرآن آنان را مجاب سازد با دشوارىهاى بزرگى روبهرو مىشود ؛ زيرا او مىخواهد عقايد آنها را باطل كند و سنتها و وضعيت ايشان را ، كه از پدران خود در طى صدها سال به ارث بردهاند ، دگرگون سازد . ازاينرو ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به سبب دشمنى و لجاجت اين كافران دلتنگ مىگردد : « مىدانيم كه سينهات به سبب آنچه آنها مىگويند تنگ مىشود » . « 1 » « ما به تو سخنى دشوار را القا خواهيم كرد » . « 2 » خدا به پيامبرش دستور مىدهد كه [ در برابر اين دشوارىها ] صبر پيشه كند و درحالىكه خود پند مىگيرد و به ديگران پند مىدهد از اين مرحله عبور نمايد .
هامش
( 1 ) . حجر ( 15 ) آيهء 97 .
( 2 ) . مزمل ( 73 ) آيهء 5 .