از آن بخورند و به او ايمان آورند . وقتى اين سفره نازل شد ، آنها خوردند ؛ امّا ايمان نياوردند . از اينرو ، عيسى عليه السّلام گفت : خدايا ! آنها را لعنت كن همانگونه كه اصحاب سبت ( شنبه ) را لعنت كردى .
در آيه چيزى كه بدين جزئيات اشاره كند وجود ندارد . معناى ظاهر آيه آن است كه داوود و عيسى كسانى از بنى اسرائيل را كه كافر شده بودند لعنت كردند .
ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ .
اما خداى سبحان دربارهء نوع عصيان و تجاوز سكوت اختيار كرده است و سكوت او از باب نادانى و فراموشى هم نبوده است . ما نيز دربارهء چيزى كه خدا سكوت اختيار كرده سخن نمىگوييم ، اما در عين حال اعتقاد داريم كه خشم و لعنت خدا به هركسى كه عصيان و تجاوز كند اصابت خواهد كرد ، خواه اسرائيلى باشد خواه هاشمى .
كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ ما كانُوا يَفْعَلُونَ .
اين آيه دلالت دارد كه عمل به منكر يك عمل فردى در جامعهء يهودى نبوده ، بلكه تمام افراد اين جامعه مرتكب عمل خلاف مىشدند و منكر در ميان آنان تا آنجا شيوع داشته كه جزء كارهاى معمولى و عادى بزرگ و كوچك ايشان بهشمار مىرفته است . از اينرو ، در ميان آنها كسى پيدا نمىشد كه منكر را تقبيح و از آن نهى كند .
در صحيح مسلم و بخارى آمده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « شما دقيقا سنّت كسانى را كه پيش از شما بودند پيروى مىكنيد ، تا آنجا كه اگر آنها در لانهء سوسمارى وارد شوند ، شما نيز در آن داخل خواهيد شد . گفتند : اى پيامبر خدا ! آيا مقصود شما يهود و نصاراست ؟ فرمود : پس چه كسى ؟ »
تَرى كَثِيراً مِنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُوا .
ضمير
« مِنْهُمْ »
به يهود برمىگردد و مراد از
« الَّذِينَ كَفَرُوا »
در اينجا مشركان عرب است . بسيارى از يهوديان در كنار مشركان ، عليه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله موضع گرفته بودند و آنان را بر ضدّ آن حضرت تحريك مىكردند و حتّى بيشتر از آنها با او دشمن بودند . با اينكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به خدا و نبوت موسى عليه السّلام و