تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 672

مساهمون:

ص٦٧٢

در دست يافتن به آن قوم سستى مكنيد

[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 104 ]

وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ ما لا يَرْجُونَ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ( 104 ) در دست يافتن به آن قوم سستى مكنيد . اگر شما آزار مىبينيد ، آنان نيز چون شما آزار مىبينند ؛ ولى شما از خدا چيزى را اميد داريد كه آنان اميد ندارند . و خدا دانا و حكيم است . ( 104 )

واژگان

وهن : ضعف . ابتغاء : طلب . رجاء : آرزو . برخى گفته‌اند كه مراد از « رجاء » در اين‌جا خوف است . صحيح آن است كه اين واژه به همان معناى اصلى خودش مىباشد .

اعراب

« كاف » در
« كَما تَأْلَمُونَ » ،
به معناى « مثل » و محل آن منصوب است . بنابراين‌كه صفت براى مفعول مطلق محذوف باشد . « ما » مصدريه و تقدير آن « تألمون ألما مثل ألمكم » است .