اعراب
« خاسِرِينَ »
حال است . « ما » در جملهء
« بِما أَشْرَكُوا »
مصدريه مىباشد ؛ يعنى به سبب شرك آوردن آنان به خدا .
« ما »
در
« ما لَمْ »
مفعول است براى
« أَشْرَكُوا » .
تفسير
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ .
شيخ مراغى در تفسير اين آيه در بخش « تفسير المفردات » چنين گفته است : مراد از
« الَّذِينَ كَفَرُوا »
ابو سفيان است ؛ زيرا او درخت فتنهها بود .
هرانسانى خواه حق باشد و يا باطل ، دوست دارد كه تمامى مردم پيرو دين و اصول او باشند . تفاوتى كه وجود دارد اين است كه پيروى از انسان باطلپيشه ، ضرر و زيان است و پيروى از صاحب حق ، سود و منفعت دربر دارد و به همين جهت ، خدا مؤمنان را از كافران برحذر داشته است .
بَلِ اللَّهُ مَوْلاكُمْ وَ هُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ .
مؤمن اساسا به پيروى از كافر و دوستى با او نمىانديشد و فريب نيرنگ و وسوسهء او را نمىخورد و جز خدا براى خود دوست نمىگيرد . خداست كه او را ضدّ دشمنانش يارى مىكند و كسى كه خدا كمككنندهاش باشد ، به دوست و كمككنندهء ديگرى نياز ندارد .
سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً ؛
يعنى اى مسلمانان ! از مشركان به اين دليل كه شما را در احد شكست دادند نترسيد ؛ زيرا خداوند به زودى بيمى از شما در دلهاى آنان خواهد افكند ؛ به اين علّت كه آنان بدون دليل براى خدا شريكانى قرار مىدهند و به سبب تقليد [ از پدران خود ] آنها را پرستش مىكنند .
برخى گفتهاند : وقتى ابو سفيان و مشركان از احد بازگشتند و رهسپار مكّه شدند ، با