كشورى كه اخيرا به نام اسرائيل با مركزيت تلآويو تشكيل شده ، تنها در ظاهر ، يك كشور است اما درواقع ، پايگاهى از پايگاههاى استعمار است . درست مانند فرودگاهها و مراكز نظامى استعمارگران كه از آنجا به كشورهاى ديگر تجاوز مىكنند .
اين حقيقت زمانى به خوبى روشن شد كه اسرائيل در پنجم ژوئن سال 1967 به سرزمينهاى عربى تجاوز كرد . استعمار ، اسرائيل را به وجود آورد تا او را وسيلهاى براى تأمين منافع خود قرار دهد و اگر استعمار حتّى يك روز اسرائيل را تنها بگذارد ، مسلمانان آن را از هرسو مىربايند . و اين ، واقعا ذلّت و زبونى است . چه ، عزيز كسى است كه به خود متّكى باشد و از كيانش با بازوى خويش دفاع كند و نه با بازوى ديگران .
با بيان مزبور ، روشن مىشود كه مراد از
« حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ »
كمكهاى مادّى و معنوىاى است كه كشورهاى استعمارگر به پايگاه استعمارى خود ، اسرائيل سرازير مىكنند . ازاينرو ، ما يقين داريم كه با نابودى استعمار ، اسرائيل نيز نابود خواهد شد .
و استعمار ، دير و يا زود از بين رفتنى است . اين سخن ، صرفا يك آرزو نيست ، بلكه نتيجهء قطعى و منطقى رويدادهاست . چنانكه در حديث نبوى صلّى اللّه عليه و آله آمده است : « روز قيامت برپا نمىشود مگر اينكه شما با يهود بجنگيد و سنگ - به زبان حال - مىگويد :
اى مسلمان ! اين يهودى پشت سر من پنهان شده است ؛ او را بكش » . « 1 » « حبل اللّه » كنايه از مشيّت الهى است ؛ بدين معنا كه ذلّت و خوارى همچنان همراه يهود خواهد بود ، مگر اينكه خداوند بخواهد [ آن را بر طرف كند ] . اين سخن كاملا همانند اين سخن خداوند سبحان است :
« النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدِينَ فِيها إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ ؛
جايگاه شما آتش است ، جاودانه در آنجا خواهيد بود ، مگر آنچه خدا بخواهد » . آنگاه خداوند سبب ذلّت و بدبختى يهود و نيز سبب خشم خود بر آنان را بيان فرموده است :
هامش
( 1 ) . بخارى اين حديث را در جزء چهارم ، باب « قتال اليهود » ، و مسلم در بخش دوم از جزء دوم ، باب
« لا تقوم الساعة حتى يمرّ الرّجل بقبر الرّجل ، فيتمنّى أن يكون مكان الميّت »
روايت كردهاند .