است ، تصديق مىكنم و به پيامبرى كه بعد از من مىآيد و نامش احمد است ، بشارتتان مىدهم » .
امام على عليه السّلام فرمود : خدا هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد مگر اينكه از او دربارهء محمّد صلّى اللّه عليه و آله پيمان گرفت و به او دستور داد كه از قومش دربارهء محمّد صلّى اللّه عليه و آله پيمان بگيرد ؛ يعنى اگر زمان او را دريابند ، به او ايمان بياورند و او را يارى كنند .
معناى ايمان امّتهاى پيامبران به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و يارى كردن او آن است كه دانشمندان و پيشوايان دينى آنان ، وى را تصديق كنند و به كسانى از اين پيشوايان كه اعتماد دارند ، اعلان كنند محمّد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و آله همان پيامبرى است كه انبيا به آمدن او بشارت دادهاند و نام او در كتابهاى آسمانى آمده است . آنان بايد به گونهاى باشند كه اين سخن خدا بر آنها تطبيق كند :
« الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ ؛
« 1 » آنانكه از اين رسول ، اين پيامبر امّى كه نامش را در تورات و انجيل خود نوشته مىيابند ، پيروى مىكنند » . همچنين ، سخنان خدا را به سبب دشمنى با خدا و محمّد صلّى اللّه عليه و آله تحريف نكنند ، آنگونه كه خداوند در آيهء 75 از سورهء بقره دربارهء آنها مىگويد :
« وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ؛
گروهى از ايشان كلام خدا را مىشنيدند و با آنكه حقيقت آن را مىيافتند ، تحريفش مىكردند و از كار خويش آگاه بودند » .
قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي قالُوا أَقْرَرْنا .
استفهام در اينجا براى تقويت و تأكيد است . « اصر » به معناى ميثاق مىباشد و معناى آيه چنين است : خدا به امّتها از زبان پيامبرانشان گفت : آيا به نبوّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله اقرار كرديد و پيمان را پذيرفتيد ؟ امّتها در پاسخ گفتند : بله ، ما به واجب بودن ايمان آوردن به او و يارى كردن او اقرار كرديم و آن را پذيرفتيم و بدان ملتزم شديم . مراد از
« أُمَمٌ » ،
پيشوايان اديان و علماى آنان هستند كه آشنا به كتب آسمانى مىباشند .
قالَ فَاشْهَدُوا ؛
يعنى
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 157 .