اينجا ، برترى روحى و كمالى است و نه برترى در مال و قدرت . ترديدى نيست كسانىكه به عيسى ايمان آوردند ، برتر و كاملتر از كسانى هستند كه او را تكذيب كردند .
ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ .
اين آيه نياز به تفسير ندارد ؛ مراد ، همان معناى ظاهر آن است . ضمير خطاب در آيه نيز حتّى كسانى را كه در آن زمان نبودند ، يعنى تمامى افرادى را كه دربارهء مسيح عليه السّلام و يا يكى از صفات او اختلاف كردند و در هرزمان و مكانى كه قرار داشتند ، دربر مىگيرد .
فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَأُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ .
عذاب كافر در آخرت روشن است ؛ امّا عذاب او در عالم دنيا بدين ترتيب است كه وى در بسيارى از احكام شريعت در رتبهاى پايينتر از مسلمان قرار دارد . برخى از آنها چنين است :
غيبت كافر جايز است ؛ امّا غيبت مسلمان روا نيست . اگر كافر ، مسلمان را بكشد ، كافر كشته مىشود ؛ لكن مسلمانى كه كافر را مىكشد ، كشته نمىشود . حتّى بسيارى از فقها مىگويند : كافر ديه هم ندارد ، مگر اينكه ذمى باشد . بهعلاوه ، ديهء ذمّى كمتر از ديهء مسلمان است .
وَ أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ .
در حديث آمده است : « كسى كه ستم كند و كسى كه راضى بدان باشد ، هردو برابرند » . امام باقر عليه السّلام فرمود : « ظلم بر سه نوع است : ظلمى كه خدا آن را مىبخشد ؛ ظلمى كه خدا آن را نمىبخشد ؛ ظلمى كه خدا آن را وانمىگذارد : ظلمى كه خدا آن را نمىبخشد ، شرك آوردن به خداست ؛ ظلمى كه خدا آن را مىبخشد ، ظلمى است كه انسان آن را ميان خود و خدا مرتكب مىشود ؛ ظلمى كه خدا آن را وانمىگذارد ، تجاوز به بندگان است » . على عليه السّلام فرمود : « بدترين ظلم ، ظلم بر ضعيف است » .
ذلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآياتِ وَ الذِّكْرِ الْحَكِيمِ .
اين آيه اشاره دارد به آنچه خداوند