اهل كتاب ؛ چراكه آيه دربارهء زنانى نازل شده كه اسلام آوردند و به همراه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله هجرت كردند و شوهران مشرك خود را رها نمودند . سياق آيه مدّعا را به اثبات مىرساند و آيه بهطور كامل بدين ترتيب است :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا جاءَكُمُ الْمُؤْمِناتُ مُهاجِراتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِناتٍ فَلا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَ لا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ وَ آتُوهُمْ ما أَنْفَقُوا وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَ لا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ » .
« 1 »
علاوه [ بر دو دليل فوق الذكر ] احاديث صحيحى از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و اهل بيت او دربارهء درستى ازدواج مرد مسلمان با زن كتابى رسيده است و ما در اين موضوع در جزء پنجم از كتاب فقه الإمام جعفر الصادق عليه السّلام ، باب محرّمات ، بخش « اختلاف دين » به تفصيل سخن گفتيم .
هامش
( 1 ) . ممتحنه ( 60 ) آيهء 10 .